Son zamanlarda AI ile karakter üretme işine biraz fazla sardım. Görsel olarak gerçekten etkileyici şeyler çıkıyor. Birkaç prompt ile hayalimdeki karakterleri, yüz ifadelerini, hatta kıyafetlerini neredeyse birebir yakalayabiliyorum. İlk başta bu işin çözümünü bulmuşum gibi hissediyorsun. Ama işte o karakteri bir sahneye koyup birden fazla pozda, farklı açılarda veya hareketli bir sahnede kullanmaya başladığında… işler dağılıyor. Yani aynı karakteri sahne sahne sürdürebilmek gerçekten ciddi bir problem. Aynı kişi gibi durmuyor. Stil, yüz oranları, bakış açısı değişiyor; bazen tamamen başka birine dönüşüyor.

Bence bu işin en zayıf halkası tutarlılık. Özellikle bir animasyon yapmak istiyorsan ya da sahne sahne bir hikaye anlatıyorsan, her karede karakterin ‘o karakter’ olarak kalmasını sağlamak resmen cambazlık. Bazı sistemler referans görsellerle çalışıyor ama çoğu hâlâ yüzde yüz istikrar sağlayamıyor. Bir sahnede verdiğin cool ifade, başka bir sahnede garip bir gülümsemeye dönüşebiliyor. Ben genelde en yakın referansı seçip, sonra üzerine çok uğraşarak tek tek sahneleri yamamaya çalışıyorum. Bu da zaman kaybı, açıkçası motivasyon düşürüyor.

AI’ın bu alanda hâlâ gidecek bayağı yolu var bence. Özellikle karakter continuity (sürekliliği) konusunda. Ben kendi çözümümü şöyle bulmaya çalışıyorum: karakterin ilk versiyonunu çok sağlam oluşturuyorum, sonra o görseli sürekli referans olarak kullanıp stilin dışına çıkmamaya çalışıyorum. Ama bu da çok manuel bir yöntem. Keşke sistem kendi içinde “bu karakter bu” deyip onun yüzünü, hissiyatını, siluetini her sahnede koruyabilse. Bence bir gün gelecek, AI bu konuda da çığır açacak. Ama şimdilik hâlâ el yordamıyla karakter koruma çabası veriyoruz.